شیخ مفید 

محمد بن محمد بن نُعمان مشهور به شیخ مفید متکلم، فقیه و تاریخ‌نگار نامدار امامیه در قرن ۴ و ۵ قمری. او را از احیاکنندگان  و ترویج کنندگان فرهنگ شیعی وفقه امامیه دانسته‌اند.

مفید با تدوین اصول فقه، روش نوینی در علم فقه پایه گذاری کرد. این شیوه اجتهاد، راه میانه‌ای بود بین روش حدیثی شیخ صدوق و شیوه قیاسی ابن جنید. شیخ با بهره‌گیری از روش ابن ابی عقیل عمانی، کتاب التذکرة بأصول الفقه را نوشت و اصولی را برای استنباط احکام تدوین کرد.

شاگردانش سید مرتضی و شیخ طوسی روش او را پی گرفتند.

شیخ مفید را به خاطر کتاب الاعلام فیما اتفقت الامامیة علیه من الاحکام، بنیانگذار فقه مقارن دانسته‌اند.

محمد بن محمد بن نعمان بن عبدالسلام بن جابر بن نعمان.در ۱۱ ذی‌القعده سال ۳۳۶ق یا ۳۳۸ق به دنیا آمد. تولد او در عکبری -نزدیکی بغداد- در مکانی معروف به «بازارچه ابن بَصرِی» بود.

پدرش شغل معلمی داشت و بدین جهت شیخ مفید به «ابن المعلم» مشهور بوده است. عکبری و بغدادی نیز دو لقب دیگر از شیخ مفید  هستند. مفید در مناظره‌ای با علی ابن عیسی رمانی دانشمند متعزلی شرکت کرد و در آن استدلالات طرف مقابل را باطل کرد. رمانی او را به نام «مفید» ملقب کرد.

در منابع تاریخی نام دو فرزند برای مفید ذکر شده است؛ یکی ابوالقاسم علی، و دیگری دختری که همسر ابویعلی جعفری بوده است.

 

درگذشت و تشییع

شیخ مفید در جمعه ۲ یا ۳ رمضان سال ۴۱۳ قمری درگذشت. گفته شده که ۸۰،۰۰۰ تشییع کننده در میدان اُشنان بر جنازه وی به امامت سید مرتضی نماز گزاردند.

شیخ طوسی، ازدحام مردم از همه مذاهب برای نماز گزاردن و گریستن در مرگ او را بی‌سابقه توصیف کرده است.

او چند سالی در خانه‌اش دفن بود و سپس به سوی مقابر قریش، نزدیک قبر امام جواد  برده شد.

 

 

تلفن رزرو تــور :

تهران: 021-25917955
مشهد: 051-38095
تبریز: 021-25917955
مشاوره: 09198906503

 

انتخاب تورکربلا بر اساس فاصله تا حرم